registreren

HWD 2 - Excelsior'20 4 - 3 - 4

Beste Supporters,

U bent even verstoken geweest van verslagen van uw helden, maar met de social media van tegenwoordig bent u uiteraard op de hoogte gebleven van het Grote Vierde.

Een kleine terugblik. Op 5 november was daar het heuglijke moment van de eerste officiële overwinning. Full Speed werd met 2-0 naar huis gestuurd. U heeft dat allemaal in het AD kunnen lezen.

De week hierna werd gevoetbald tegen de jongens van CWO waar een 4-4 op het scorebord werd gezet. Het had net zo goed 7-7 kunnen worden heb ik me laten vertellen. Ik was afwezig wegens (laten we het noemen) gezinsverplichtingen.

Vorige week werd nipt verloren van Overmaas. Naar verluid was er een totale offday van het gehele team. Ook hier was ik niet aanwezig. Met 16 spelers had ik mezelf teruggetrokken om anderen aan het spel te laten.

Deze week dus gewoon weer van de partij. We mochten aantreden tegen HWD2 oftewel het witte dorp. Het weer is troosteloos en de accommodatie ouderwets. Je mist nog de kleine "Perzische" tapijtjes op de tafels en je waant je weer terug in café De Zon op de broersveld.

De opstelling dan maar:

Tom Sluit Post in de goal omdat Lester een Parkour wedstrijd had.

Achterin Polen en Tijmen op de vleugels Aad en Kevvie centraal.

Middenveld Mits, The Gun en Roelio

Voorin JW, Weeby en Kennie

Op de bank LEE, Robin, Max en uw schrijver

Op deze koude en natte dag treden we aan op een mooi kunstgrasveld. Tijdens het warmlopen en in afwachting van de keeper besluit ik een balletje op de lat te trappen. Deze verdwijnt bal bovenkant lat direct aan de andere kant van het hek. Zo'n dag.

Afijn, binnen de minuut waren we er al achter dat de keeper van de tegenstander geen keeper is, althans hij kon er geen hout van. De verdediging van uw tegenstander ook niet trouwens. Dit werd keer op keer bloot gelegd door de snelheid van Kenny en JW op rechts en de sluwheid van Weeby. Daar zag je direct de caps in terug. Na een minuut of 5 vrijwel absoluut veldoverwicht jaagt Kenny goed door op het centrale duo dat hierbij zo van streek raakt dat zij de bal naar rechts verwerken. Laten wij daar nou net onze subsidie vriend JW hebben staan. Dat JW blaakt van het zelfvertrouwen blijkt wel uit het feit dat hij direct zonder aan te nemen vanaf een meter of 35 de bal over de keeper in de verre hoek krult. We schrijven 0-1!

Adrianus moest zich na 11 minuten alweer laten wisselen. Blijkbaar heeft hij tijdens de echtelijke daad zijn scheenbeen gestoten en hier dusdanig last van dat hij niet verder kan. Max valt voor hem in op de rechtsback positie en Polen schuift naar het midden.

De tegenstander kan duidelijk niet omgaan met de druk (of de bal zo u wilt) en in de 12de minuut weer wat geklungel achterin. De bal komt voor de voeten van Weeby die uithaalt. Nou ja, hij maait over de bal en mikt maar een beetje naar voren waardoor de bal met +/- 3,5 kilometer per uur (nog net niet stapvoets) de linkerhoek in rolt. In de top 100 lelijkste doelpunten ooit zou deze niet misstaan, maar hij telt wel en misschien is dat nog wel lekkerder. 0-2!

Dat we de eerste helft niet met 0-3/0-4 afsluiten ligt deels aan ons, we geven niet genoeg gas om ze te slopen en deels aan de laten we het arbitrage noemen. De scheids was ruim over de houdbaarheidsdatum heen en floot zo goed als hij kon. In ieder geval zo hard als hij kon. Hij liet zich daarbij nogal leiden door zijn assistenten aan de zijlijn, de zogenoemde grensjagers. Nou wilde het geval dat de grensjager van de tegenpartij weleens wat dubieuze beslissingen nam. Ik zeg niet dat hij partijdig was, dat hoor je mij niet zeggen, maar er zijn wel 2 in onze ogen glaszuivere doelpunten afgefloten wegens buitenspel, hands, duwen, regendruppel in het oog van de keeper of omdat de veters van een supporter niet goed vast zaten. Enfin, er was een reden om de vlag in de lucht te steken en onze scheidsrechter van dienst nam dit voor waar aan.

JW toch wel de man van de eerste helft met een goal en een assist gaf in de rust aan niet verder te kunnen en ik kon mijn warming up starten. De opdracht was duidelijk, gewoon weer zo'n tweede helft als de eerste. Nou de 2-1 lag er na ongeveer 30 seconden spelen al in. Ik jaag door op de centrale verdediger die in de hele eerste helft niet één degelijk balcontact heeft gehad, maar nu kan hij opeens zijn rechtsback inspelen. Deze loopt op en schiet de bal naar voren waarbij hij de bal volledig verkeerd raakt. Toch kan een medespeler de bal oppakken en schiet onhoudbaar in de korte hoek in. Gelukkig zie je dan dat dit een vriendenteam is en dat we dan een stapje extra voor elkaar doen. We beginnen niet te schelden of te zeiken op elkaar, we blijven positief coachen en houden het koppie omhoog. Dat kun je aan een Kev en een Tijmen wel overlaten. Boordevol positivisme die jongens. Dus een enkel tegendoelpunt deert ons niet. Gelukkig vallen de 2-2 en 3-2 direct er achteraan, dat draait dat positivisme wel de nek om. Het voordeel van vroeg op achterstand komen is dat je er nog een hele tijd voor hebt om het ongedaan te maken.

De wedstrijd wordt ondertussen iets grimmiger en de grensjager van HWD gaat steeds bizarder vlaggen. Hij wist het zelfs klaar te spelen om Kenny die zo'n 5 meter achter 3 man stond buitenspel te geven en de scheidsrechter, goedgelovig als hij is, fluit netjes af. De wedstrijd golft op en neer. Het veld wordt verder optimaal benut, we spelen lekker over de volledige breedte en de volledige lengte van het veld. Goed klein houden dus. Engelse Kick & Rush fans konden hun hart ophalen.

Tijdens één van die ballen kon zelfs de grensrechter niet vlaggen voor buitenspel en kon Kenny met een diagonaal schot de keeper verschalken. 3-3 met nog zo'n 10 minuten te gaan. Beide teams spelen voor de overwinning en dus op de aanval. De tegenstander komt er een aantal keren goed uit maar wordt nooit echt gevaarlijk voor het doel.

Ondertussen blijven de lange ballen komen en Kenny neemt het doel wederom onder vuur. Nu hadden we al gezien dat die keeper er werkelijk geen hol van kon dus ik besloot direct op de keeper door te lopen. En warempel hij laat de bal van zijn machteloze handjes stuiteren. Nu heeft hij werkelijk niets laten zien van enige vorm van talent tot dat moment. Hij duikt voor de bal en stopt de ultieme kans om op 3-4 te komen. K*t!

Gelukkig is er dan nog het moment van Tom die de bal in de werkelijk laatste seconde van de wedstrijd achter de keeper inschiet. Hij week even uit naar linksbuiten, wordt ingespeeld en plaatst de bal eenvoudig langs de kansloze keeper in het doel. Gelukzaligheid, jubelkreten en euforie maakt zich van ons meester. Wat een apotheose! Vooral veel "Hoi hoi hoi"-geroep enzo tijdens een oude traditionele kringdans met bezwete mannen.

De scheidsrechter rest niets anders dan af te fluiten. Hierdoor moeten we ruimte in onze tassen maken om de 3 punten mee naar huis te nemen.

Nu dus 7 punten uit de laatste 4 duels.

Volgende week de laatste wedstrijd voor de winterstop, thuis tegen Nieuwerkerk 3.

Komt dat zien, komt dat zien.

Verder schijnen er een aantal mensen jarig geweest te zijn dus dat belooft een drankje of wat.

Wegens mijn gemiste kans heb ik de mand van de week gekregen, dus ook die wordt gevuld…

Tot volgende week.

Uw reporter

Wedstrijdverslag van: HWD 2 - Excelsior'20 4
Datum:
Locatie: uit
Uitslag: 3 - 4