registreren

Excelsior'20 JO13-3 - VFC JO13-2 - 0 - 6

excelsior-20-jo13-3-vfc-jo13-2-0-6 (6804) afbeelding

Afgelopen zaterdag was het weer vroeg uit de veren om tegen de koploper aan te treden. Met de overwinning van vorige week in het achterhoofd waren de jongens gemotiveerd om het veld op te gaan. Was deze motivatie voldoende om VFC JO13-2 een dreun te geven? Deze week is het verslag geschreven door trainer Paul:

"Zaterdagochtend kwart voor zeven. De wekker gaat want vandaag spelen we thuis tegen koploper VFC. Omdat ik als startend assistent trainer goed luister naar de 'oude' (niet je leeftijd hoor Vincent…) rot in het vak volg ik bij voorkeur het voorbeeld van mijn leermeester. Dus ik draai me nog een keer om en kruip tegen mijn vrouw aan. Tenminste dat probeer ik, want minder dan een minuut later staat onze nummer 10 naast het bed: "Wakker worden papa. Heb je de wekker niet gehoord? We moeten voetballen!"

Dus een koude douche en drie bakken koffie later staan wij om kwart voor acht fris en fruitig in de kantine van Excelsior. En daar blijkt direct dat de overwinning van vorige week zeer motiverend heeft gewerkt. Voor het eerst in lange tijd zijn we namelijk compleet. Vijftien tot op het bot gemotiveerde spelers die koploper VFC wel even wat gaan laten zien.

In de kleedkamer zit de sfeer er gelijk goed in. Sem is vorige week jarig geweest (Gefeliciteerd Sem!) en trakteert op chips. En ikzelf heb ooit tijdens de bekercompetitie een keer geroepen dat ik zou trakteren als wij de nul zouden houden. En ondanks het feit dat ik dit zelf al lang weer was vergeten, kan ik alle ouders verzekeren dat het met het geheugen van jullie kinderen wel snor zit… Met andere woorden: twee keer chips vandaag!

Nadat alle shirts zijn uitgedeeld (we missen er overigens twee, dus een verzoek aan alle ouders om de tassen van jullie zoons even te inspecteren) vertelt Vincent over de eerste wedstrijd tegen VFC. Die verloren we met 4-0 maar we waren alles behalve kansloos. Sterker nog, het was de beste wedstrijd die we tot dat moment gespeeld hadden dit seizoen. We verloren eigenlijk alleen omdat VFC meerdere tweedejaars spelers in het team had die groter en fysiek sterker waren. En helaas was dat deze week niet anders. Toen de tegenstanders het veld opkwamen wilde ik even netjes beide trainers de hand schudden, maar de "trainers" bleken de spits en centrale middenvelder te zijn. Maar we houden de moed erin. De VFC spelers mogen groter zijn, wij hebben de betere voetballers!

VFC mocht de aftrap nemen en onze spelers lieten gelijk merken dat ze goed hebben geluisterd naar trainer Vincent. Want de doelstelling om vroeg druk te zetten en hun opbouw te verstoren werkte perfect. We veroverden vanaf de aftrap de bal en dat leverde bijna een kans voor Nick op. Dit had de tegenstander duidelijk niet verwacht. De 15 minuten daarna had VFC een licht veldoverwicht maar deden wij voetballend zeker niet voor ze onder. De eerste twee goals vielen dan ook niet door fouten aan onze kant maar door de fysieke kracht van VFC. De 0-1 was een kanonschot van ruim 20 meter die voor elke JO13 keeper onhoudbaar zou zijn. En de 0-2 viel na een overtreding op Gino die de (verder overigens prima fluitende) scheids helaas niet zag, maar die wel een vrije doortocht naar het doel opleverde. Omdat toen de koppies (gelukkig maar heel even) gingen hangen viel niet snel daarna ook de 0-3. Wat gelijk de ruststand was.

Na de 0-4 gingen wij ook op jacht naar een doelpunt, en die had eigenlijk ook moeten vallen. Vanuit het middenveld werd Koray aangespeeld, die van zijn man wegdraaide en een goede bal op Leandrey gaf. Die zette vervolgens een sprint van 25 meter in en kon alleen nog maar gestopt worden middels een tackle in het strafschopgebied. "De bal" zei de scheids. "De enkels van Leandrey" zeiden 15 Excelsior spelers, twee trainers en alle ouders langs de kant. Maar helaas de scheidsrechter is de baas dus geen penalty voor ons.

10 minuten voor tijd had trainer Vincent nog een verassing voor ons in petto. Om de tegenstanders in verwarring te brengen werd de tactiek omgegooid. Gino in de spits en Nick laatste man. Hoe dat precies uitpakte zullen we maar even in het midden laten (iets met aanvallers die voor het eerst moeten verdedigen en dan met hun handen naar voren in het strafschopgebied op de bal vallen….), maar het resultaat was dat Sem en Ferry de "nul" op penalty's niet meer hebben. Tot nu toe hadden beide kanjers namelijk alle strafschoppen nog gestopt!

De uiteindelijke score was 0-6. Maar wij zijn trots op de jongens want de tegenstander was vandaag fysiek echt zoveel sterker dat er voor ons geen eer viel te behalen. Op 10 van de 11 posities stond bij VFC iemand die groter en sterker (en waarschijnlijk ook een jaartje ouder) was dan de speler van ons. En als je dat in je achterhoofd houdt hebben we het gewoon goed gedaan. Dus jongens: koppies omhoog, deze week twee keer hard trainen en dan zaterdag tegen JHR gewoon weer voor de winst gaan!"

Wedstrijdverslag van: Excelsior'20 JO13-3 - VFC JO13-2
Datum:
Locatie: thuis
Uitslag: 0 - 6