registreren

Column: Beloning

column-beloning (7151) afbeelding

Beloning
Mijn vakantiebestemming voor volgend jaar staat als vast: het worden weer de Frans Alpen. Ik moet terug, zegt mijn gevoel, naar dat kapelletje om, (bij)gelovig als ik ben, letterlijk God op mijn blote knieën te danken voor het horen van mijn gebeden. En misschien kan ik gelijk even voorzichtig ook iets prevelen over een trilogie.
Natuurlijk hebben de jongens het gedaan, dat kampioenschap. Of ze daarbij de onzichtbare hulp van boven hebben gekregen, zullen we waarschijnlijk nooit weten.
Het was gevoelsmatig een rare week na die zalige zondag. De cricketadepten moeten, net als ik, in een zwart gat zijn gevallen. Weg dat uitzicht op de derby waarin de beslissing wel moest vallen. Weg die spanning. Alsof het dagelijkse leven even niets meer had te bieden. Nog één wedstrijd, helemaal in Amstelveen nog wel én om des keizers baard. Je moet wel een groot aanhanger zijn om ook daar bij te willen zijn.
Natuurlijk, de jongens hebben het gedaan. Maar niet alleen. Er zijn omstandigheden geschapen waarin ze optimaal konden presteren en die hen min of meer verplichtten de kroon op het werk te zetten. Het werk; ook van al die vrijwilligers. Want die hebben zich, zichtbaar en onzichtbaar, de hele zomer ingezet om dat unieke klimaat te scheppen.
Het begint natuurlijk bij de voorzitter, de tomeloze aanjager die zich de kampioensdag liet ontvallen een hele goede ploeg om zich heen te hebben. En die ploeg strekt zich uit van de tostimaker tot de groundsmen. Daartussen bevinden zich de scoorster, de chaletcommissie, clubkok, sponsorcommissie, barpersoneel, jeugdbestuur, schenkers van de wedstrijdballen, sponsoren, jeugdtrainers, materiaalmensen, een timmerman, de twitteraars, de onderhoudsploeg en tal van andere stille krachten. Die pleegden hun inzet gewoon omdat ze bij de 'familie' willen horen, een clubhart hebben en op hun manier wilden bijdragen aan het succes. Het succes van het team, het succes van de club. Ook bij hen was de voorbije weken de spanning voelbaar en zichtbaar.
De honderden toeschouwers bij de laatste twee thuiswedstrijden kwamen in een warm bad terecht. Waarbij het hen aan niets ontbrak. Daar, op het horecaplein, konden ze zich laven aan de geweldige omstandigheden die waren gecreëerd door al die noeste vrijwilligers. Een visitekaartje, zeg maar, op A3-formaat. Al die mensen, de belangeloze werkers en het geweldige publiek zijn er debet aan dat de club Excelsior'20 op overtuigende wijze alom de faam van cricketstad Schiedam hoog houdt.
Het kampioenschap is de beste beloning die al die mensen hebben kunnen krijgen. En het eerste? Dat verdient ook een beloning. De prijs voor de beste sportploeg van Schiedam, straks in januari. Daar hoeft niet over te worden gestemd.
PUNTER