registreren

Column: Corona

column-corona (8204) afbeelding

Vroeger, als het op vrijdagavond regende, was ik altijd bang om naar bed te gaan. Want wat nou als het 's nachts niet droog werd? En je 's ochtends te horen kreeg: 'afgelast'! Je hele zaterdag, wat zeg ik, je hele weekend was naar de sodemieter. Het was 't ergste dat kon gebeuren; dat het voetbal niet doorging.

Nu heb je kunstgras. En word je op de avond voor de wedstrijd niet onrustig van een buitje meer of minder. Maar nu heb je ook corona. Die verschrikkelijke corona. Het ergste ervan is dat het virus mensenlevens eist, families keihard raakt, de samenleving ontwricht. Laat ik dat voor op stellen.

Maar het treft ook de jeugd. En dan heb ik het hier over de voetbaljeugd van Excelsior'20. Uw Excelsior'20. Mijn Excelsior'20.
Niet naar school mogen is in het begin misschien wel leuk, maar na verloop van tijd groeit toch het verlangen naar de juf, meester, klasgenootjes.
Maar niet meer mogen voetballen, zelfs niet eens meer trainen; dat is echt niet leuk! De hele week weten dat je zaterdag, en de volgende zaterdag, en ook de zaterdag daarna, en nog veel meer zaterdagen toch niet hoeft te spelen. En al die tijd je voetbalmaatjes moeten missen. Daar word je sikkeneurig van.

Ik heb de afgelopen dagen daarnaast ook aan al die vrijwilligers van onze club moeten denken. Die moeten wel in een diep gat zijn gevallen. Niet vroeg op hoeven, niet naar de club mogen, niet met die jonge gassies en meiden bezig zijn. De zaterdag is zinloos. Waarom zou je je bed nog uit komen?

Hoe nu verder? De toekomst zal het leren. De toekomst. Het staat boven de entree van het clubhuis. Clubhuis de Toekomst. Een naam die op ondubbelzinnige wijze bij onze vereniging past. Excelsior'20 heeft een daadkrachtig bestuur, vindingrijke commissies en enthousiaste, betrokken leden. De spontane actie om de oudste – aan huis gekluisterde- leden een hart onder de riem te steken door bij hen een boodschappenpakket op de stoep te zetten is daar een prachtig voorbeeld van.

Natuurlijk is niet alleen Excelsior'20 getroffen door corona. Alle sportverenigingen. Sommigen moeten vanwege uiteenlopende gevolgen vrezen voor hun voortbestaan. Excelsior'20 niet, durf ik te voorspellen. Want Excelsior'20 heeft al vaker bewezen – en ik heb het al eerder verkondigd - meer dan een voetbal- en cricketvereniging alleen te zijn: één grote familie. En in een familie wordt naar elkaar omgekeken. In goede tijden en slechte tijden.

Tegen al 'mijn' familieleden wil ik zeggen: hou vol, blijf gezond en lief voor elkaar. Na de crisis komt de toekomst. Een club die honderd is geworden heeft zijn bestaansrecht bewezen. Daar kan corona niets aan veranderen.

PUNTER