registreren

Excelsior III: el Kaptan kazanmak yine

Opgeblazen, 't Tabertje en de Duck... (vertaling van bovenstaand) Ollie leid ons naar de overwinning.

ICC 1 124 a.o. ? Excelsior?20 III 125/4/23

Vandaag de eerste belangrijke wedstrijd van het seizoen. We mochten op bezoek bij ICC 1. Deze club uit Den Haag had nog geen wedstrijd verloren en de vooruitzichten naar een lange dag in het veld deed menig derde speler sacherijnig kijken. Ook tijdens het cricketseizoen heeft de Ballebaas hetzelfde nacht/ochtend ritueel als bij de voetbal. Ballie wat zag je er weer beeldig uit! Wederom kwam uw Vies een kwartier te laat aan op het sport complex ?de Toekomst?. Nu heeft Kaptan Ollie op tijd zijn hoog in zijn bayrak staan, de kans dat deze man nog mocht proberen zijn gemiddelde iets dichter naar de drie kon tillen was nihil.

Ditmaal zonder ons ?zonneschijntje? en haar stiertje vertrokken wij richting de o zo gevreesde tegenstander. Eenmaal daar aangekomen bleek de Maas buiten zijn oevers getreden. Ook Ali was blij. Niet dat er veel water lag maar de geur was vergelijkbaar met de voetbalschoenen van onze kale kwak nadat deze dienst had gedaan als kattebak. Wie zou voor ons de zon laten schijnen?

Rond kwart voor 11 won el Kaptan de toss en karar deze om eerst te gaan fielden. Aan Martijn en Brett of Haider of Ali of Khan of Neus de taak om het openings paar, dat al menig runs dit seizoen bij elkaar heeft geslagen, het zo moeilijk mogelijk te maken. Na een aantal ballen was al te zien dat deze mannen echt konden cricketten. Als el Kaptan dan ook nog eens naast zijn schoenen loopt en een bal met ??n hand probeert te vangen vervliegt de hoop op een korte inning snel. Echter, el Kaptan herstelde zich snel door ditmaal wel de bal met twee handen te vangen en zo de legendarische D. Kumar, die jongen die bij de Spar werkt, met slechts 28 punten naar de kant toe te sturen. Ook Brett was blij. Na deze openings bowlers mochten de echte mannen aan de gooi. Prinsje en Stuffie zorgde, naast de wickets, er ook voor dat er toch nog iets te beleven viel tijdens het fielden.

Normaliter is Face een van de solidere fielders van uw derde maar wat hij vandaag liet zien was nie best. Hoe komt dat toch? Is hij weer verliefd, mist hij zijn moeder, is hij het stiekeme gedoe zat, staat hij al een tijdje droog of zit hij er mee dat hij naast Jos Ozz het laagste gemiddelde van het derde heeft? Het blijft een raadsel.

Daar tegenover stond de man met het meest goddelijke lichaam en praatjes net zo glad als zijn kop. Deze man werkt niet alleen met schizofrene mensen maar is er zelf ook een. Als een walvis die denkt dat hij een dolfijn is dook hij naar de bal en wist hij zijn kin te gebruiken om af te remmen. Schade: drie pufjes van zijn pufjesapparaat. Ook Haider was blij. Hierdoor hield Deffie voor de tweede keer op rij zijn tegenruns onder de 20.

Een nieuw fenomeen is tot stand gekomen in het cricket. Een hoogstaand staaltje fieldings archery. Het duurt even voordat je het kan, maar als je het kan? Geboren is het Tabertje. U zult misschien denken aan de pukkel op zijn wang of de ?dubbele? cijfers, maar nee. Het gaat hier om de manier van vangen, niet hoe. Daar hadden wij natuurlijk al de el Crockodillio-catch voor. Het Tabertje kan je zien als een persoon die tijdens het ultieme voorspel onder de ballen probeert te komen door wakker te schrikken, twintig meter vooruit te rennen om vervolgens er weer dertig terug te huppelen waarvan de eerste vijf meter in zijn achteruit en dan de el Crockodillio toe te passen. Ook Khan was blij.

Zo kwam er een eind aan de magere inning van ICC. 124 a.o.

Hier nog even de cijfertjes:
Haider0/35/7
Brett0/35/7
Ali0/35/7
Khan0/35/7
Neus0/35/7
Van Geffe3/44/10
Steffie3/29/7
Deffie4/19/10

De lunch werd voor ons bereid en onder het genot van een gezellig achtergrondmuziekje werd deze lekker opgepeuzeld en weg gespoeld met gepasteuriseerde schapuhmelluk.

Het batten ging voorspoedig en mede dankzij van Geffe die er 30 maakte hadden wij het totaal van ICC na 23 overs gehaald. Blijkbaar had de ontplofte Ballebaas zijn climax de afgelopen nacht al bereikt en vond hij het nodig zijn paaltjes aan de eendjes te voeren. Erik deed ook mee. Daarna kwam Kees Kwak die waarschijnlijk nog steeds van zijn fabuleuze duik aan het bijkomen was. Hoe lager hij duikt, hoe hoger hij bat en zo verdween het balletje zo zijn bat onderdoor? dag eendje!!! Ook Neus was blij.

Al met al wonnen wij de wedstrijd en trakteerde George ons op een Barra kip kerrie. Bedankt Sjors.

Volgende week wacht ons wederom een zware wedstrijd tegen het enige team dat nog ongeslagen is. Gleuf en onze linkse rakker Kees Kist Kwak zijn er niet bij dus we spelen met de sterkste 11. Jongens, nog twee uitwedstrijden dan hebben we er zeuven thuis.

Gegroet Vies en Face

Waar is de rose hoed gebleven??? Kist, wil jij anders een mooie mijter meenemen uit de States?