registreren

Column: Doe maar normaal

Het voetbalseizoen zit er op. Maar het was nog in volle gang toen amateurclubs, zelfs in de kelders van de KNVB, al volop bezig waren op de ‘transfermarkt’. Wie de lokale sportmedia een beetje volgt, is de voorbije weken overstelpt met berichten over ‘die tekent bij die’, ‘die maakt de overstap naar die’ en ‘die kiest voor die’. De personen in kwestie vertellen braaf graag op een hoger niveau te willen voetballen, ambities te hebben of de trainer zo hoog te hebben staan. Leugenaars zijn het.

Spelers halen, heet het in de volksmond. Het zijn vaak ook niet de besturen die jongens van buitenaf naar de club halen, maar de trainers. En die geven daar een brevet van onvermogen mee af. Een trainer hoort spelers beter te maken, doordachte taktiek uit te stippelen om successen te boeken en lijnen uit te zetten voor continuïteit van het eerste elftal. Daar is tijd voor nodig. Voetballers die de overstap maken voor (zwart) geld van een anonieme sponsor of een ‘auto van de zaak’ zijn snel weer weg voor meer poen of een nog mooier karretje. Ze zullen nooit clubjongens worden.

Natuurlijk is het geweldig voor de club als elke keer weer berichten verschijnen over de prachtige zegereeks, het naderende kampioenschap en de veel scorende spits. Maar pas op voor de terugval. Als de ‘succestrainer’ vertrekt, bijvoorbeeld. Met een aantal van zijn spelers in zijn kielzog. Waarmee het hele zooitje in elkaar dondert en van de club nog maar weinig overblijft. U kunt zelf wel een voorbeeld bedenken.

Nee, dan Excelsior’20. Als ik het daar op mijn leeftijd allemaal van een afstandje bekijk, doen ze daar gelukkig normaal. Niks geen enveloppie met inhoud na de wedstrijd, niks geen gratis auto met kilometervergoeding. Die gasten daar voetballen met hun hart voor de club. Voelen zich er thuis. Zijn er ook een volwaardig lid. Ze fluiten bij de jeugd, staan bij die gassies op het traininsgveld, draaien bardienst en lopen voorop in de polonaise. Ze zijn kind aan huis. Er is teamgeest, clubliefde, verbondenheid. Houden zo.

Het eerste elftal heeft zich uiteindelijk gehandhaafd. Een prima prestatie. Alsnog gefeliciteerd daarmee trainer, spelers, staf, club. Excelsior’20 is op eigen kracht maar mooi een tweedeklasser. Met jonkies die van de trainer hun neus tegen het venster van de hoofdmacht mogen drukken. Het clubgebouw heet niet voor niets De Toekomst.

Waarmee ik wil zeggen: doe maar normaal, dat is de basis voor een gezonde toekomst.

PUNTER