registreren

Column: ‘Come on boys! Do it now!’

column-come-on-boys-do-it-now (7118) afbeelding

'Come on boys! Do it now!'

Ineens stond ik de afgelopen vakantie tijdens een wandeling ergens in de Franse Alpen, terwijl donkere wolken zich samenpakten en de eerste regendruppels zich aandienden, voor een klein, vervallen kapelletje. Het had wel iets en de deur stond wijd open. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en bovendien was een korte schuilpauze op z'n plaats. Gelovig als ik ben, voelde ik me er ondanks dat ik niet bepaald kerkelijk gekleed was, gerechtigd binnen een kijkje te nemen.

Ik was de stenen bak met het laagje water waarvan ik aannam dat het door een priester gewijd was, nog niet voorbij of er schuifelde uit het niets een oud, krakkemikkig vrouwtje – ik schatte haar zeker 100 - geruisloos richting het altaar. Ze droeg een vormloze jurk – zo eentje waarin alle oude Franse dorpsmadammen rondlopen - met daarop een vaalblauw schort. Ze keek treurig en leek te wankelen op haar broze beentjes en zou, die indruk maakte ze, zó om kunnen vallen. Met een plumeau kietelde ze met als het ware haar laatste krachtsinspanning het enorme mariabeeld dat de tand des tijd maar moeizaam had doorstaan. Vriendelijk knikte ze me naar me, er werd geen woord gezegd.

Eigenlijk uit respect voor het oude dametje knielde ik op één van de banken, sloot mijn ogen en veinsde een gebed te prevelen. Mijn gedachten gingen op de vrije loop en namen me mee naar vroegere tijden. Ooit werden de Excelsior'20-leden door de voormalig aartsrivaal tofelemonen genoemd. Tofelemonen? Het Groot Scheldwoordenboek zegt daar het volgende over: (Zuivere) katholiek. Tofel is Jiddisch voor 'oud'. Hier is het echter een samenstelling van tofel (in de betekenis van 'tweederangs') en emoene (geloof) en kan het dus slaan op bijgeloof. Je kunt het woord ook opvatten als 'aanhanger van het 'oude' geloof'.

Daar, achter in dat kapelletje, gingen mijn gedachten vervolgens naar zondag 13 augustus en Thurlede. 'Laat het in elk geval mooi weer zijn die dag', bad ik. Ik mijmerde. Wat zou het mooi zijn als zondag van boven kon worden meegekeken. Wat zou het mooi zijn als legendarische Excelsior'20-'grootheden' als Koos Oosterholt, Henk de Groot, Joop Marrevee (excuus, de lijst is veel te lang om alle helden te noemen) en al die andere trouwe clubmensen met een groot crickethart die ons zijn ontvallen, konden meegenieten van onze jongens, de ambiance, de sfeer, de wedstrijd, de spanning, de vreugde, het feest.
En ja, wat zou het mooi zijn als we vanuit het niets nog één keer vanuit die ouderwetse strandstoel Nico Mazee konden horen…'Come on boy's!!!!! You can do it'!!!!

Het knokige vrouwtje tikte op mijn schouder en mijn gedachten vielen in scherven. Verstaan deed ik haar niet, maar het was duidelijk: ik moest gaan. De kapel ging dicht. Ik knikte eerbiedig en kreeg een vriendelijke glimlach op het gerimpelde gezicht terug.
Buiten scheen de zon. Daar kwam Nico Mazee weer even in mijn gedachten voorbij: 'Come on boys! Do it now!'

Mijn zegen heeft Excelsior'20.

PUNTER