registreren

Gjeugd toernooi Utrecht

Een lange dag weg.

Zoals vorig jaar gingen we al vroeg met 2 Komkidsbusjes naar Utrecht. Toen echter met prachtig weer; nu grijs en de verwachting van veel regen. De ontvangst was wat vreemd, want we mochten niet met voetbalschoenen aan naar de kleedkamer. Uiteraard hebben we aan die onzin niet meegedaan en zijn we gewoon doorgelopen. Bijna compleet (Sidney was in een file verzeild geraakt en mistte de eerste wedstrijd) konden we aantreden met onze GJ1. Hoewel er niet echt goed werd gevoetbald konden we wel winnen met 4-0. Met die winst in de benen deden 2 spelers mee met de GJ2 en die speelden heel goed over en konden nipt winnen met 2-3. Hierna konden we even rusten en nieuwe opstellingen maken, want we moesten gelijkertijd spelen. GJ1 won met 4-2 en GJ2 kon het tegen veel grotere jongens niet redden; het werd een 5-0 verlies. Het bleek toen dat 'grotere' en 'kleinere' teams door elkaar stonden; dus meer winst zat er waarschijnlijk niet in.

Na de lunch viel de regen met bakken uit de hemel en direct verloor GJ1 net en onterecht tegen UDO met 1-0; wij waren beter, maar scoorden niet. De GJ2 speelden tegen een team met bijna volwassen kerels die het leuk vonden om iedereen voorbij te lopen en dan te scoren. De leiders waren niet van plan zich aan te passen en gingen voor de maximale winst; weer een stel volwassenen dat er niets van snapt. Daarna won GJ1 met 3-0 en verloren de GJ2 jongens met een onbekend,want groot aantal doelpunten van nog grotere jongens dan voorheen. Als spelertjes van verdriet en frustratie huilend van het veld lopen is het niet echt leuk meer, maar ook hier bij de leiders van de tegenstander geen begrip. Dat de scheidsrechter niet eens de moeite had genomen om een fluitje mee te nemen en ook anderszins geen benul had van fairplay hielp ook niet.

Om de GJ2 spelers verder niet te belasten zijn we gaan omkleden en lieten de (overigens niet aangekondigde) kruiswedstrijd voor wat het was. De GJ1 won de eerste kruiswedstrijd met 4-0 en vervolgens nog eens met 4-0 en werd daarmee 3e in de eindrangschikking.

Na een lange wachttijd op de einduitslag konden de resterende spelers en ouders (ongeveer de helft was in meervoudige betekenis al afgedropen) een tas met inhoud meenemen en huiswaarts keren, met dank aan Ronald en Ramon voor het rijden.

Al met al is het een qua organisatie voor verbetering vatbaar toernooi, maar of wij daar volgend jaar getuigen van willen zijn is nog maar de vraag.